Europe

As Europe is my backyard, I usually do not write down the details of my European trips. A few exceptions are available below:

– Azores, February 2015 and May 2014 (English)

– Portugal, February 2006 and February 2009 (in Polish)

– Greece, February 2007 and February 2008 (in Polish)

 

Azores / Açores / Azory

São Miguel, February 2015

A week stay on the island.

Flight

Currently only TAP Portugal and SATA airlines serve Ponta Delgada airport. We managed to get tickets from Lisbon for the cheapest fare possible at ca. 90 euros for return flight. This situation will change very soon, as both Easyjet (from Lisbon) and Ryanair (from Lisbon, Porto and London Stansted) will start flying to Ponta Delgada from April 2015.

Getting from and to the airport

Taxi ride between the airport and anywhere within Ponta Delgada costs a fixed 10 euros. There is also an aerobus, cost 5 euros per person, return included.

Accomodation

We stayed in Ponta Delgada in Residencial Sete Cidades (http://residencialsetecidades.blogspot.com/), booked via booking.com. Their walk-in prices are rather on the expensive side but on booking.com we easily found a deal for ca. 32 euros per night for a double room with bathroom, breakfast included. The guesthouse is simple but has anything to make it a good base to exploring the island – clean and comfortable room, friendly service, quite good breakfast, good location (in the centre, yet easy to drive out of central Ponta Delgada), free parking with plenty of space, free wi-fi. Very recommended.

An alternative place in similar price range: http://www.residencialsaomiguel.com/. There are also several others on booking.com.

Transport

Bus

In difference to previously visited “Triângulo” islands (Faial, Pico and São Jorge, see below), São Miguel has a much better bus system that can be used to explore the island with some degree of patience. Scheme and schedules are available here: http://www.smigueltransportes.com/. However, it would require a very early start each day, long commutes (some bus rides take 2 hrs, while by car it is possible to get almost anywhere on the island in less than an hour from Ponta Delgada), and possibly long wait for the infrequent buses back. There is no bus to anywhere near Lagoa de Fogo, in my opinion the most spectacular place on the island. We opted for a rented car, like on other islands.

Car rental

We rented a car from Flor do Norte, a small local agency in Ponta Delgada (http://www.flordonorte-rentacar.com/). Recommended. Cheap price (we got our car for 20 euros per day, cheapest category, off-season), fair fuel policy (full to full), no hidden charges, no dirty tricks with alleged damage etc. that make renting a car in continental Portugal or Spain so annoying. Easy booking by e-mail, friendly service.

Their office is just behind the corner from Residencial Sete Cidades but they can also deliver the car to the airport at no additional charge.

Weather

Before opting for an Azores trip in February we were aware that it could be a hit or miss with the weather, as winter is the most rainy season on the islands. However, we were apparently lucky. From our seven days on the island it rained much only on one day but even then it was not raining all the time and the northern side near Ribeira Grande was better than the southern side. It was OK to skip hiking for one day and just to drive around and visit villages and towns. Another day with intermittent rain was just enough to visit Ponta Delgada. The remaining 5 days the weather ranged from good to fabulous, with perfect views, clear air, plenty of sunshine and mild temperature of ca. 16 degrees Celsius.

Information

We used the same map and guidebook that during previous trip to Faial, Pico and São Jorge – see below. In addition, we found the free map from the tourist information office (available from guesthouse reception) useful – not for the map of the whole island but for plans of Ponta Delgada and other towns. We have also used the MAPS.ME smartphone application and it was very helpful – it’s basically a more basic clone of Google Maps but the big advantage is that it works off-line.

Places to see – a few recommendations

The most spectacular sight of São Miguel are the “lagoas”, big or smaller crater lakes scattered around the island. In our opinion the best one was Lagoa de Fogo. There are several “miradouros” (viewing points) on the road above it, so it can be seen also without hiking. The best experience is hiking down from the lowest miradouro to the lake and then along the shore almost to the other side. The landscape seems sometimes like tundra somewhere in polar areas, sometimes like scenery to “Jurassic Park” (minus dinosaurs).

The most famous lagoa is Lagoa de Sete Cidades. We did not do the hike around it along the crater rim – it is possible but requires walking some parts along roads. What we can recommend is the less-known viewpoint near Lagoa do Canario, from the side of road from Ponta Delgada. It offers a view of the crater rim with the lake below and the ocean above, just a small round bagel of land lost in endless water. The miradouro is a 1-2 kms walk from the main road. The approach road is also accessible by car but the gate is closed at 4 or 5 p.m. (exact hour on the warning sign).

We also did a nice hike between smaller lagoas in the Serra Devassa, near the road between Ponta Delgada and Sete Cidades. There is a marked trail there for a circular hike.

A somewhat less expected upside of our São Miguel trip were the “fajãs”, small flat areas on the seaside under the cliffs, with semi-deserted villages, accessible usually only by a walking path down the cliffs. They were less spectacular than the more famous fajãs of São Jorge but nevertheless made very nice half-day hikes. We can recommend especially two fajãs:

–  Rocha da Relva, accessible from Relva or from a miradouro further up the main road. Relva is quite close to Ponta Delgada, just behind the airport, and this trip should be very easy also by bus from Ponta Delgada.

– even better – Fajã do Araujo and Praia do Lombo Gordo, accessible from Pedreira near Nordeste on the easternmost part of the island. Spectacular views, rather secluded place in February – we had the whole beach to ourselves and it was warm enough for a quick dip in the ocean.

A recommended website for hiking in Azores (all islands): http://trails.visitazores.com/en. It shows official hiking trails, with maps and descriptions. Note: there are many more nice hikes beyond official trails, so a good map and a guidebook with some hiking ideas (see below) is very useful as well.

 

Faial, Pico and São Jorge, May 2014

Info

Map: 1: 50.000 Freytag & Berndt, also sold in Portugal by „Turinta” ed., basically a road map but good enough for hiking, even if trail markings were not always taken into account

Guidebook: „Azoren” by Michael Bussmann, Micha­el Mül­ler Ver­lag, http://www.michael-mueller-verlag.de/de/reisefuehrer/portugal/azoren/index.html. A very good, informative guidebook, including hike descriptions for every island. The only drawback – you need to read German to use it🙂

A very informative website on Azores (but for German speakers too) is http://www.azoren-online.com/. it is especially useful for finding cheaper private accommodation (under “Unterkunft” for each island). Warning: some information, including bus schedules, is out of date.

 

Accomodation:

Horta: Casa Buganvilias (no sign on the house), http://msvieira.no.sapo.pt/, private rooms for rent in a new part of the town, 5 minutes walk to Porto Pim, a lot of free parking space, 40 minutes walk to the ferry terminal. 25 euros for a comfortable double room, fridge, shared bathroom (but we were only guests in the house). No wi-fi.

Lajes do Pico: Apartamento Lajes, found on booking.com. No sign on the house, in the same building as a driving school. A fully equipped apartment (kitchen, fridge, bathroom, access to washing machine), 35 euros per day. Located in a very center of Lajes, across the corner from whale watching agencies. Free parking ca. 50 meters away in near the port. No wi-fi but the city authorities provide wi-fi in some locations nearby. Note: in order to book I had to send a bank transfer with part of the price, which might be difficult for visitors from outside the EU.

São Roque: Sportfish.pt, found on booking.com. A large comfortable bedroom with bathroom in a vacation home (access to common part with fully furnished kitchen and a swimming pool), 30 euros. Wi-fi and free parking. Located in a side street near Oasis car rental office (handy for returning the car) close to the road towards Lajes. Some 20 minutes walk to the port but the owner kindly gave us a lift for the morning ferry.

Velas – Hospedaria Australia (http://www.acores.com/australia/), Rua Drº Teófilo Braga, in the very center, no parking. A traditional  basic guesthouse. 35 euros for a room with bathroom (no hot water in one room, low pressure in another), modest breakfast in an attached snack bar included. Free wi-fi.

 

Transport

Getting there: we took a flight from Lisbon. Only two companies fly to the Azores from Lisbon – TAP and SATA. At the time of booking our tickets TAP had very rare special offers priced below 100 euros for return flights, with very limited dates. Otherwise their prices started from 150 euros. SATA had prices starting from 120 euros, with much larger choice of dates. Cheaper flights were available to Horta (Faial), Ponta Delgada (São Miguel) and Terceira, flights to other islands were much more expensive. Finally we bought a ticket to Horta for 128 euros by SATA. Taxi from the Horta airport to the town was 12,50 euros.

Between the islands: Faial has the advantage of being one of the “Triangulo”, three islands linked by regular and relatively inexpensive ferry link by Transmacor (http://www.transmacor.pt/). Their website is not easy to navigate. Usable schedules are somewhat hidden under „Informacoes uteis” –> “Downloads”.

Ferries ply between Horta (Faial), São Roque (Pico) and Velas (São Jorge) twice daily. There is also a more frequent link between Horta and Madalena (Pico) 5-7 x daily. Prices: Horta – Velas 15 euros; São Roque – Velas 10,10 euros; Horta – Madalena 3,40 euros.

It may be difficult to believe but from the regular ferry between Velas and São Roque we saw as many as three whales and four packs of dolphins, some coming just below the board of the ferry.

On the islands: probably the main drawback of moving around Azores is the very limited practicality of local bus transport. On Faial buses are completely useless for any hikes or trips out of Horta. On Pico buses can be used in a limited way from Madalena (schedules: http://www.cristianolimitada.pt/horarios_cristiano_limitada.html) but they are useless from any other town and do not reach anywhere in the interior of the island. On São Jorge there are two possibly useful bus connections (Mo-Fri only) from Velas – to Rosais on the western tip of the island and to Calheta, passing by Norte Pequeno and Norte Grande, allowing for a hike to the central mountains. Schedules are available in the tourism office in Velas.

In view of the above, for any serious exploration of the islands the choice is between renting a car, hitch-hiking or taking expensive trips by taxi. We rented a car on all three islands. We found our experience with rental agencies on all three islands to be fairly similar – they are not cheap compared to prices in mainland Portugal (30-35 euros per day for the cheapest small car, with no insurance) but they were straightforward, did not try any dirty tricks with fuel or alleged damage to the car. We used the following agencies:

Faial: Auto Turistica Faialense (http://www.autoturisticafaialense.com/), ca. 30 euros/day (prices on their website do not include VAT), booked by e-mail.

Pico: Oasis (http://www.rentacaroasis.com/), 30 euros/day, no additional charges for pick-up in Madalena harbour and return in São Roque. Altogether they were the best agency during our trip. They also have cars on Faial. Booked by e-mail.

São Jorge – Auto Turistica Velas (http://www.velasauto.com/, opposite big hotel Sao Jorge Garden), 35 euro/day (walk-in rate for one day), 33 euro/day for two days or more. Walk-in (their website shows higher prices for internet booking).

All above prices were without insurance. Typically the insurance was 7-9 euros per day for limiting the liability to ca. 900 euros or 20 euros per day for limitation to 50 euros.

 

Hikes and things to do

All three islands are simply amazing for nature and hiking and they are quite different, so not easy to compare. If asked to make a ranking, I would probably give Pico number one, with São Jorge a close second. We did following trips on foot and by car but there are many more interesting possibilities!

Faial:

1. By car from Horta to Capelo, walk from Capelo along a marked trail across two older volcanoes (Cabeço Verde and Cabeço do Canto) to the amazing new volcano of Capelinhos (emerged from the sea in the 1950s). There is a very informative interpretation center near Capelinhos (entry 6 euros), much helpful to understand how the volcano emerged. Back to Capelo by dirt roads above the seaside cliffs, starting in Porto Comprido. Altogether it’s a day trip, taking into account time needed to visit Capelinhos volcano and for a picknick lunch. A map is available for download here: http://trilhos.visitazores.com/pt-pt/trilhos-dos-acores/faial/capelo-capelinhos

2. Around the Caldeira, the central volcano, climbing Cabeço Gordo (the island’s highest point, 1043 meters). There is a road to a parking just below the crater rim, from there the full circle took us 3,5 hrs, plenty of photo breaks included. The problem with this hike is that it is very often in the middle of the clouds. When the clouds allow for that, the view inside the Caldeira seems to show a strange lost world. Sometimes the clouds cover the crater rim but allow for a view inside, so it is worth trying even in cloudy weather. Map available: http://trilhos.visitazores.com/pt-pt/trilhos-dos-acores/faial/caldeira

Pico:

1. Climbing Pico (2351 m), the highest mountain in Portugal. The starting point is Casa da Montanha (http://parquesnaturais.azores.gov.pt/en/pico-eng/what-visit/interpretation-centers/mountain-house) on ca. 1250 m, accessible by road (no public transport). All visitors are registered and get a GPS device with connection to the rescuers for the case of emergency. The trail is very clearly signposted by numbered wooden poles. The actual peak is a smaller volcanic cone located inside the larger crater. In order to reach it one must descend a bit to the crater (almost no altitude loss in this place), cross it and climb some 100 meters across “frozen” lava flows and volcanic rocks. This last part is the only part with some slight difficulties – orientation for finding right passage in the rocks and balance in scrambling using all-fours is needed in two or three spots. Altogether the climb and descent took us some 8 hrs, including a lunch break and plenty of photo breaks.

2. Car trip through Lagoas on the ridge inside the island. Very recommended. Landscapes are amazing, sometimes right from an African savanna, then after a few meters like from a Scandinavian saga. There is an acceptable paved road all along the ridge, passable even in a small car.

3. Westernmost tip of the islands. Parking in Piedade, walk to the lighthouse in Manhenha (easy, along paved or dirt roads), then along the coast northwards. The part along the coast is a marked trail (map: http://trilhos.visitazores.com/pt-pt/trilhos-dos-acores/pico/porto-calhau-manhenha-ponta-da-ilha) but it is not at all easy, as it requires jumping across huge lava boulders, sometimes unstable, and for several parts there is no path at all, just signs painted on the boulders. We found it more difficult than the Pico climb and finally gave up and returned to a village path inland at the first possibility.

4. Whale watching! It was a highlight of our Azores trip. We took a 3 hrs trip with the very professional Espaco Talassa from Lajes do Pico (http://www.espacotalassa.com/ (departures in the morning and afternoon). Not cheap at 54 euros per person but definitely worth it. Pico is probably the best place in the world for seeing whales and May was about the best season in the year. The trick with Espaco Talassa is also that they use an ancient lookout above Lajes (previously used by whalers) and their whale-spotter calls the boat skippers to direct them towards the whales. During the trip we saw three species of whales, including sperm whales and the world’s largest – blue whale, as well as a pack of dolphins. The guys from Espaco Talassa are a treasure-trove of information on marine mammals, provide very informative explanation and keep an exact record of their sightings (available on the website).

Afterwards we also saw whales and dolphins from the São Roque – Velas ferry and dolphins from the coast near Velas.

São Jorge:

1. Rosais and down to Fajã de João Dias. We took a bus from Velas to Rosais (9.45 a.m., weekdays only, starts near the Compre Bem supermarket), walked along local paved roads to the starting point of the 400 m descent along an old trail to the fajã (or a small flat area under the cliffs). There is a small village in the fajã, still inhabited by some people, and provisions are brought in by horse. After slogging the 400 m back uphill we went back to Rosais by taking a round walk via a forest park and another viewpoint to the northern coast, missing the only bus back to Velas at 3 p.m. in result, so we needed to walk the remaining 6 kms to Velas.

2. Fajã dos Cubres to Fajã da Caldeira de Santo Cristo. We have reached the first fajã by car, by a quite adventurous narrow access road carved in the steep slope. Fajã dos Cubres is linked to Fajã da Caldeira de Santo Cristo by a very nice trail, sadly frequented by quad bikes, taking ca. 1-1,5 hrs in one direction. Both fajãs are inhabited, there are quite large villages there including snack bars and even some accommodation.

3. Pico da Esperança (1053 m, highest mountain on São Jorge). An easy and beautiful walk from the highest point of the trans-island road between Urzelina and Norte Grande. Altogether it took us 3 hrs there and back, mostly along a dirt road, only the top itself was accessible by a grassy path.

There is also a hardcore version of this hike accessible by public transport on weekdays – 07.25 a.m. bus from Velas to Calheta goes through Norte Grande and Norte Pequeno. From either of the Nortes there are some dirt roads allowing an easy ascent to Pico da Esperança (ca. 700 meters up) and then it is possible to walk along dirt roads and then side paved roads to Santo Amaro and Velas. All should be doable in a day but it would be a long hike. It seems to be worthwhile only when the central ridge is not shrouded by clouds.

_________________________________

Portugalia 2006 i 2009

czas: luty 2009 i luty 2006 r., aktualizacja z 2014 r.

2009 r. – Przelot Kraków – Lizbona z przesiadką w Monachium udało się kupić za ok. 730 zł w obie strony. Kilka dni później zorientowaliśmy się, że z Lizbony na Maderę można dolecieć Easyjetem za ok. 80 euro od osoby w obie strony i spontanicznie zdecydowaliśmy się na tydzień na Maderze🙂

PORTUGALIA  KONTYNENTALNA (Lizbona, Estremadura i Ribatejo):

transport z i na lotnisko w Lizbonie

– w dzień – [aktualizacja 2014] na lotnisko w Lizbonie dociera już metro, kursuje od 06.30 do ok. północy. Najkorzystniej jest kupić za 0,50 euro kartę Viva Viagem i załadować na nią określoną kwotę. Jeden przejazd przy płatności tą kartą kosztuje 1,25 euro, niezależnie od tego, czy jest to metro na lotnisko, czy zabytkowy tramwaj albo elevador.

– w nocy albo wcześnie rano – taksówka z rejonu Marques de Pombal, wg licznika wychodzi jakieś 8,50 euro.

Komunikacja miejska w Lizbonie:

http://www.metrolisboa.pt/ – metro
http://www.carris.pt/ – inny transport publiczny

Bilet na metro/autobus/tramwaj w Lizbonie kosztuje 1,25 euro przy kupowaniu kartą „Viva viagem” z opcją „Zapping”, czyli płacenia za pojedyncze przejazdy. Można ją kupić w automatach w metrze za 0,50 euro.

Karta jest zintegrowanym sposobem płacenia za transport miejski, działa w metrze, tramwajach i autobusach, podmiejskich pociągach do Sintry, Cascais (w tym do Belem) i Setubal oraz na promach na Tagu.

noclegi (uwaga, ceny z lutego, w sezonie znacznie drożej):

Lizbona

[aktualizacja z 2014 – bardzo duży wybór tanich noclegów w Lizbonie jest na http://www.booking.com/%5D

Chodząc po Lizbonie znaleźliśmy 3 rejony z dość sporą ilością pensjonatów wyglądających na tanie:

– od metra Marques de Pombal na wschód przy Av. Duque de Loulé i dalej jeszcze przy Rua Luciano Cordeiro;

– od Avenida da Liberdade, w równoległych uliczkach (np. Rua da Gloria) zaraz na zachód, oraz koło dworca Rossio, przy schodach prowadzących w górę (tu może być drożej, bo okolica bardziej centralna),

– w okolicach metra Anjos i dalej przy Av. Almirante Reis w stronę Martim Moniz. Uwaga – niektóre fragmenty okolicy i kręcące się towarzystwo wyglądają czasem jak na chwilę przed zamieszkami na Bronxie:-) Za dnia nic nam nie zrobili, ale wieczorem chyba bym się tam nie zapuszczał…

Spaliśmy w tych dwóch miejscach, niedaleko metra Marques de Pombal:

– w 2009: Residencial Dom José, Av. Duque de Loulé, 79 – 3º | 1050-088 Lisboa | E-mail: info@domjose.net, tel.: +351 21 354 65 68 | Fax: +351 21 352 65 37, http://www.domjose.net/ Za przyzwoitą dwójkę z łazienką płaciliśmy 30 euro. W pokoju był elektryczny piecyk.

– w styczniu 2014: Residencial Mar dos Acores, Rua Bernardim Ribeiro Nº14, metro Picoas, bardzo tanio: 15 euro za pokój jednoosobowy, ok. 20 euro za dwuosobowy z łazienką, pokoje bez łazienek jeszcze taniej. Pokoje bardzo małe, ale czyste, miejsce dość przyjemne.

Pozostałe namiary są z lutego 2009:

Peniche: Hospedaria Residencial Maritimo, R. António Cervantes 14 – w starym mieście, kilka kroków od portu i twierdzy. W zasadzie to jest piętro z pokojami do wynajęcia w prywatnym domu. 20 euro za dwójkę z łazienką, czysto i jasno.

Batalha – pokoje gościnne nad restauracją Vitoria (zaraz przy przystanku autobusowym). 20 euro za dwójkę z łazienką na korytarzu. Dogadałem się po ukraińsku, więc pewnie po polsku też można🙂

Tomar – Residencial Luz, Rua Serpa Pinto 144, http://www.residencialluz.com/. 25 euro za dwójkę z łazienką. Rewelacyjne położenie w samym centrum miasteczka, z widokiem na katedrę z okna pokoju. Zresztą całe miasteczko jest bardzo przyjemne do powolnego posnucia się i połażenia po knajpach.

Santarem – pokoje na Travessa de Froís 14. Za 25 euro za dwójkę z łazienką na korytarzu, stargowane z 30. W samym centrum.

Przejazdy

Lizbona – Peniche – autobus Rede Expressos (rozkład na http://www.rede-expressos.pt/,   odjeżdża z dworca koło stacji kolejowej Sete Rios, metro Jardim Zoologico), 8 euro

Peniche – (przesiadka w Caldas da Rainha) – Alcobaca – Batalha – Leiria – autobusy firmy Rodotejo (rozkłady na http://www.rodotejo.pt/ – uwaga, części połączeń nie ma w internecie, lepiej spytać na dworcu). Cena po ok. 1,50 – 3 euro za każdy z tych odcinków. Leiria –Tomar autobusem Rede Expressos za 8,50 euro (przejeżdżał przez Fatimę).

Mimo weekendu na tej trasie udało nam się przemieszczać na tyle sprawnie, że nie nocowaliśmy ani w Alcobaçy, ani w Leirii – odległości są małe.

Tomar – Santarem – Lizbona – pociągiem (www.cp.pt), bardzo często, każdy z tych odcinków to ok. godzina jazdy. Z Tomar do Santarem 4,60, a z Santarem do Lizbony 6 euro

Wstępy do zabytków:

Tomar, Batalha, Alcobaça – po 5 euro, albo kombi bilet za 12 euro. Studenci mają chyba 50% zniżki, a na legitymację ITIC wszędzie wchodziliśmy za darmo.

Torre de Belem – 4 euro, zniżki jak wyżej

Mosteiro dos Jeronimos – 6 euro, zniżki jak wyżej

Zamek w Leirii – ok. 1,5 euro, 50% zniżki na ITIC

Oceanarium w Lizbonie – 12 euro, 15% zniżki na ITIC

MADERA

Wydostanie się z lotniska – autobusy firmy SAM (http://www.sam.pt/). Tańsze są zatrzymujące się na lotnisku autobusy linii Funchal-Machico albo Funchal-Canical – 2,75 euro. Aerobus do Funchal kosztuje 5 euro.

nocleg:

Pensão Astoria, Rua João Gago, 10, 4th Floor
9000-071 Funchal – Madeira – Portugal
Telephone: (+351) 291 22 38 20
Fax: (+351) 291 227 229
Email: info@pensaoastoria.com

http://www.pensaoastoria.com/

Płaciliśmy 27,50 euro za dwójkę z łazienką i śniadaniem (bułka z dżemem i kawa). W samym centrum Funchal, z wyjściem wprost na katedrę. Zaraz koło portu i dosłownie kilka kroków od przystanków autobusowych (bardzo użyteczne przy robieniu wycieczek po wyspie).

Chyba dość podobnym miejscem, też w samym centrum, jest Residencial Funchal, http://residencialfunchal.tripod.com/. O klasę wyżej, też w samym centrum, jest Residencial Zarco – http://www.residencialzarco.com/

Wycieczki

Madera jest idealnym miejscem na piesze wycieczki, Spektakularne i rozległe góry do 1800 m, piękne klify na wybrzeżu, tropikalna roślinność – a do tego dość dobrze działająca komunikacja publiczna. Przynajmniej przy okazji pierwszego pobytu na wyspie spokojnie wystarcza miejsc dostępnych autobusami. Dla osób, które nie lubią się szczególnie męczyć, dobrym wyborem są wycieczki wzdłuż „levadas” – czyli kanałów nawadniających prowadzonych poziomo albo z niedużym spadkiem zboczami gór.

Podstawa to dobra mapa – my wcześniej zaopatrzyliśmy się w 1:50.000 austriackiego wydawnictwa Kompass (www.kompass.at), dostępną w Austrii i Niemczech za ok. 8 euro. Na miejscu nie widzieliśmy nic lepszego. Można się też zaopatrzyć w przewodnik z opisami tras (chociaż na upartego wystarczyłaby i mapa). Najlepszy wydaje mi się niemieckojęzyczny „Madeira. 50 Wanderungen auf der Blumeninsel” wydawnictwa Goldstadt (www.goldstadtverlag.de) – cena w Niemczech 8,80 euro, w Funchal 10,40.

Wycieczki, które udało nam się zrobić korzystając z komunikacji publicznej, z Funchal jako punktu startowego.

– Levada do Norte – od Boa Morte do Cabo Girao (można potem stamtąd zejść ładnym zejściem do Camara de Lobos). Osiągalne każdym autobusem Rodoeste jadącym do Ribeira Brava i dalej na zachód, trzeba podejść ok. godziny drogą do Boa Morte.

Ponta de São Lourenço, czyli klify na wschodnim cyplu wyspy. Osiągalne autobusem SAM do Caniçal, najlepiej się załapać na przedłużony kurs do Baia de Abra.

– z Porto da Cruz klifami północnego wybrzeża przez Boca do Risco do Machico (polecam!)

– i jedyna bardziej „wysokogórska” – z przełęczy Boca da Encumeada (osiągalna autobusem Rodoeste do Porto Moniz) przez Casado i Boca das Torrinhas do Curral das Freiras. Niesamowite widoki na obie strony wyspy i na podnoszące się chmury z dolin poniżej grani.

Autobusy na Maderze:

Warto się zaopatrzyć w zbiorczy rozkład jazdy wszystkich autobusów – sprzedaje go informacja turystyczna w Funchal za 1,25 euro. Wprawdzie wydany był w 2007 r., ale jego dane się zgadzały z rzeczywistością. W informacji można też dostać darmowy plan Funchal z rozkładem jazdy autobusów miejskich.

SAM (http://www.sam.pt/) – na wschód wyspy: Machico, Caniçal, Faial, Porto da Cruz, lotnisko

Rodoeste (http://www.rodoeste.pt/) – cały zachód i środek wyspy, w tym linia do Porto Moniz przejeżdżająca przez główną grań na przełęczy Encumeada.

Horarios do Funchal (http://www.horariosdofunchal.pt/) – autobusy miejskie w Funchal oraz  do Curral das Freiras, Santana, Porto da Cruz i kilku innych miejsc na północnym wschodzie wyspy.

Empresa de Automóveis do Caniço (http://www.eacl.pt/) – między Funchal a turystycznym gettem Caniço (między Funchal a lotniskiem)

Ceny: na trasach między Funchal a najdalej Boca da Encumeada w jedną stronę i Caniçal w drugą zapłaciliśmy najwięcej 3.30 euro, a przeważnie płaciliśmy w okolicach 2.

W miarę możliwości i potrzeby, korzystne jest zabranie na Maderę własnego komputera. W centrum Funchal jest sporo miejsc z darmowym wi-fi, a kafejek internetowych jest mało, są drogie (1,5 – 2 euro za godzinę) i nie zawsze są w nich wolne komputery.

_____________

Portugalia, luty 2006 r. Lecieliśmy bezpośrednio z Warszawy nieboszczykiem Centralwings za 400 zł w obie strony.

noclegi:

Lisboa: Pensao Residencial Santana [już nie istnieje]

Evora: Casa Palma, rua Bernardo Matos29A, 20 euro/dwójka bez łazienki (po targowaniu, w innych miejscach w okolicy chcieli więcej)

Beja: Santa Maria, Rua da Casa Pia 8, 20 euro/dwójka bez łazienki

Lagos: prywatna kwatera w okolicy schroniska młodzieżowego (rua Sao Jose, bez żadnego szyldu na drzwiach), 20 euro/2 os. W okolicy jest kilka innych miejsc z kwaterami. Najlepiej po prostu wejść do kawiarni czy sklepiku i zapytać – prawie każdy albo sam wynajmuje, albo ma znajomych wynajmujących pokoje.

Coimbra: Residencial Domus, rua Adelino Veiga 62, mają tańsze pokoje w budynku naprzeciwko (ten sam, gdzie Pensao Moderna), 20 euro/2 os.

Porto: Hospedaria 1 de Janeiro, rua 31 Janeiro (koło dworca Sao Bento), 15 euro/dwójka bez łazienki. Jedyne miejsce, gdzie nie było bardzo czysto, kręciły się różne typki (chociaż gdyby to było Maroko, to pewnie doszlibyśmy do wniosku, że miejscówka jest nadzwyczaj czysta i przyjazna:-).

Uwaga – ceny noclegów są z lutego, w sezonie jest pewnie drożej (chociaż nie mam pojęcia o ile)

______________

Przykładowe ceny (z 2009 r.):
obiad w skromniejszej restauracji albo snack barze – od 5-6 euro za osobę (z piwem). Najlepiej celować w zestawy „Pratos do dia” oferowane w porze obiadowej (ok. 12-15). Poza tą porą przeważnie cena obiadu dla dwóch osób to ok. 20 euro. Spore porcje – coś, co w Portugalii funkcjonuje jako połówka porcji gdzie indziej byłoby całą porcją i to z tych większych.
talerz pożywnej zupy w barze – 1 – 1,5 euro
kawa “bica” (espresso) – 0,50 – 0,80 euro, w turystycznych miejscach do 1 euro

ciastko do kawy w barze – ok. 1 euro
piwo (0,33) w barze – od 0,70 do 1,50 euro. Standard 1 euro.

wielkości: 0,2 l to „imperial”, 0,33 to „balao”, a 0,5 l „caneca”
butelka porto w sklepie – od 4-5 euro
przyzwoite wino (w sklepie) – od 2 euro/butelka

taksówki – taniej niż w Polsce

internet – od 0,70 euro/h (kafejka internetowa w Lizbonie z dość imigrancką klientelą) do 2 euro (w Funchal, dla turystów)

Ogólnie: miłe zaskoczenie cenami, Portugalii nie ma się co bać! W Polsce często bywa już drożej.

przydatne strony:

www.hoteis.pt – oficjalny wykaz noclegów, podaje ich strony www.
http://www.cp.pt – rozkład i ceny kolei
http://www.rede-expressos.pt/ – międzymiastowa komunikacja autobusowa, główny ogólnokrajowy przewoźnik (są jeszcze regionalni)
www.pousadasjuventude.pt – schroniska młodzieżowe (nie korzystaliśmy, są gorzej położone i przeważnie droższe od pensjonatów)

_____________________________________________________

Grecja

czas:  luty 2007 i luty 2008
Wbrew pozorom zima może być całkiem przyjemnym okresem na zwiedzanie Grecji, jeśli komuś nie zależy na kąpieli w morzu – pogoda jak w Polsce na wiosnę, przyjemnie się chodzi po niższych górach, wszystko jest zielone i kwitnie:-) No i w knajpach siedzą głównie miejscowi, a ceny noclegów sporo niższe.

To scenariusz pozytywny z lutego 2007. A scenariusz negatywny? – mieliśmy czasie naszej drugiej wycieczki w lutym 2008 r.: najpierw wiatry o sile 9 w skali Beauforta i zawieszenie kursowania promów, ulewne deszcze i burze, potem strajk generalny obejmujący cały transport (oczywiście oprócz taxi), a na koniec atak zimy stulecia i opady śniegu paraliżujące komunikację. A w jeden z nielicznych słonecznych dni trzęsienie ziemi🙂 Ale i tak było warto. A jak już zaświeci słońce, to jest naprawdę pięknie…

Dobrą stroną do sprawdzania pogody i warunków na morzu jest http://www.meteo.gr/, niestety tylko po grecku.

ATENY
noclegi (luty 2007):
– hotel Helikon – zaraz koło pl. Omonia (płn.-wsch. róg), na przeciwko hotelu Claridge
cena: 18 euro za dwójkę bez łazienki. Zimno, niezbyt czysto – standard jak w gorszych budżetowych hotelach w Turcji.
– hotel Arta (www.artahotel.gr) – ul. Nikitara, kawałek na płn.-wsch. od pl. Omonia
cena: 25 euro za dwójkę z łazienką (stargowane z 30). Czysto, wygodnie, w pokoju elektryczny grzejnik, czasem wieczorem konczyła się ciepła woda. O wiele lepiej niż w poprzednim.

W pobliżu Omonii jest sporo tanich hoteli – w razie czego można chodzić i pytać. Ceny w sezonie są pewnie sporo wyższe.

Wydostanie się z lotniska (luty 2008):
najtańszy jest autobus  miejski linii X 92 do X 97 – 3,20 euro. Jedna z linii jedzie do centrum (pl. Syntagma, stamtąd do hoteli koło Omonii jakieś 20 min pieszo). Jak ktoś chce się wydostać od razu z Aten, to jest linia do dworca autobusowego Kifissiou i portu w Pireusie. Jeżdżą też w nocy.

Do przystani promowej w Rafinie można się wydostać autobusem KTEL za 3 euro. Przystanek jest przed hotelem Sofitel. Pierwszy wyjeżdża o 5.45 i można w ten sposób złapać promy odpływające po 7 rano.

Szczegóły na stronie lotniska: http://www.aia.gr

Na lotnisko w terminalu przylotów są dwie całodobowe agencje sprzedające m.in. bilety na promy. Są też stanowiska z darmowym internetem.

Transport miejski w Atenach jest tani: metro 0,70 euro, autobusy 0,50 euro. Taksówki o wiele tańsze niż w Polsce – ok. 0,35 euro za km. Za bagaż, czy dojazd na dworzec albo lotnisko są dodatkowe opłaty, ale też niewysokie. Taxi z Pireusu na dworzec autobusowy Kifissiou kosztowała nas 8 euro. Taxi na lotnisko wyszłoby pewnie stosunkowo drogo, bo jest dość daleko od miasta.

Rozkład i ceny autobusów długodystansowych KTEL z Aten jest na stronie http://www.athensguide.com/schedules/buses.html. Przydaje się też przy planowaniu dalszego przemieszczania się po Grecji, bo większość połączeń po kraju to połączenia do i z Aten.

Wstęp na Akropol (i kilka innych starożytnych zabytków w pakiecie) kosztuje 12 euro. Studenci z krajów UE za darmo (trzeba pokazać legitymację).

PELOPONEZ (luty 2008):

Ateny-Sparta (Sparti) – autobus KTEL z Kifissiou, 16,80 euro, 3 h

Sparta jest paskudnym miejscem jeśli chodzi o noclegi. Najtańszy był hotel Apollo w północnej części miasta (niedaleko głównej ulicy, dość blisko ruin starożytnej Sparty) – 45 euro za dwójkę ze śniadaniem, nie dało się nic stargować. Średni standard hotelowy. Niestety ciężko ominąć Spartę, jak się chce odwiedzić Mistrę (absolutnie warto!).

Autobus Sparta-Mistra – 1,30 euro. Warto wyjechać rano, bo zimą Mistra jest zamykana o 14.30, a spokojnie można po niej łazić i 5 godzin. Wstęp 5 euro.

Sparta-Monemwazja – 3 autobusy dziennie, 8,70 euro, 2,5 h

W Monemwazji najlepiej szukać noclegu w Gefirze na stałym lądzie przy początku grobli na skałę. Większość kwater do wynajęcia była albo zamknięta, albo chcieli niepoważnie wysokie ceny. Zamknięty był też hotel Akroyali w samym centrum Gefiry, wbrew temu, co można znaleźć w sieci. Najlepiej szukać noclegu wzdłuż głównej drogi cofając się w stronę Sparty. Znaleźliśmy w pierwszym hotelu w tym kierunku – Pramataris (http://www.pramatarishotel.gr/). Bardzo dobre warunki, ogrzewanie, ciepła woda, dwójka za 25 euro (ze śniadaniem). Większe pokoje są droższe.

Warto zrobić sobie wycieczkę dobrze wyznakowaną ścieżką brzegiem morza naokoło całej skały z Monemwazji z powrotem do grobli. Nie jest zaznaczona na planach sytuacyjnych.

Monemwazja – Nafplio

Najtaniej jest pewnie z przesiadką w Trypolisie, ale to dość niepewna opcja, bo autobusy Tripoli-Nafplio są 3 czy 4 dziennie i ostatni jedzie dość wcześnie popołudniu. W dodatku ani w Monemwazji ani w Sparcie nie można się dowiedzieć o rozkładzie autobusów z Tripoli, bo Sparta to KTEL Lakonia, a Tripoli KTEL Arkadia, a obie firmy wykazują iście polską niechęć do kooperacji:-) Bezpieczniej jest pojechać aż do Koryntu (dworzec Isthmos nad kanałem) i złapać tam autobus z Aten do Nafplio (jeżdżą często do po 21).

Ceny: Monemwazja-Tripoli (z przesiadką w Sparcie) – 13,30 euro, dopłata za dalszą jazdę do Koryntu 6,50 euro. Korynt-Nafplio 5,50 euro

Nafplio – nocleg w starym mieście: Dimitris Bekas Rooms w uliczkach powyżej centrum, o jeden poziom nad Hotelem Byron. Cena 27 euro za dwójkę z łazienką na korytarzu. Standard lekko zapuszczony, problemy z ciepłą wodą  i ogrzewaniem, bo akurat trafił się nocą mróz (rzadkość). Może to być dość korzystna opcja na lato – maksymalna cena na oficjalnej wywieszce w pokoju to 28 euro niezależnie od sezonu. Przed budynkiem taras ze świetnym widokiem.

Alternatywą może być Pension Acronapflia (http://www.pensionacronafplia.gr/), ale akurat mieli zamknięte budynki z tańszymi pokojami i najtańszy dostępny kosztował 50 euro. Poza tym kilka hoteli wyglądających na oko na tanie jest w nowszej dzielnicy w stronę Argos, jakieś 10 min. na piechotę od centrum.

Zwiedzanie: wstęp do twierdzy Palamidi 4 euro (z ISIC i ITIC za darmo). Zwiedzanie twierdzy można połączyć z wyjściem z drugiej strony, dojściem  drogą w ok. 30 min. do morza i potem spacerem bardzo ładną drogą nadmorską z powrotem do miasta.

CYKLADY
ogólne strony:
rozkłady wszystkich promów: http://www.gtp.gr
opisy tras pieszych wycieczek: http://www.cycladen.be/ ; http://www.foxysislandwalks.com/

Poza tym każda wyspa ma własną oficjalną lub półoficjalną stronę, na której można znaleźć m.in. namiary na noclegi.

NAXOS (dane z II 2007):
transport:
w zimie pływają tylko promy Blue Star z Pireusu (http://www.bluestarferries.com/ENGLISH/defaultmain.htm). Cena: 26 euro tam, 27 z powrotem. Reklamowane bilety “super economy” za 10 euro bardzo trudno dostać, podobno jest ich tylko 10 na cały wielki prom.

do wiosek na wyspie jeżdżą autobusy KTEL (lokalny PKS) – odjazdy z Hora Naxos zaraz obok portu o 7.30, 9.30 i 11.00, ostatni powrót z wiosek ok. 16.15- 16.30. Informacje o rozkładzie jazdy w biurze KTEL na przeciw ko wyjścia z portu. Ceny biletów od 1,20 do 2,50 zależnie od odległości, do kupienia w biurze KTEL i w kioskach.
W razie spóźnienia się na ostatni autobus albo zejścia na inną drogę nie mieliśmy specjalnych problemów ze złapaniem stopa.

noclegi:
spaliśmy w Pension Sofi (http://www.pensionsofi.gr/), 5 min. drogi od portu w stronę dzielnicy Grotta, z widokiem na zamek. Bardzo dobre warunki, możliwość gotowania na miejscu. Cena: 25 euro za przestronną dwójkę z łazienką i wnęką kuchenną (stargowane z 30, w sezonie sporo drożej). Właściciel “łowi” turystów w porcie.

wycieczki piesze:
Naxos jest idealna do tego celu – malownicze wioski, bizantyńskie kościółki i spore góry (do 1000 m.). Bardzo przydatna jest dobra mapa topograficzna – w pobliżu wiosek plątanina ścieżek, krzaki, kamienne tarasy w gajach oliwnych i tendencja do grodzenia czego się da powodują, że łatwo się “wpieprzyć”. Z oglądanych przez nas zdecydowanie najlepsza była mapa wydawnictwa Anavasi 1:40.000 (http://www.mountains.gr/en/greece.php?r=) i dobrze sprawdziła się w terenie. Cena 6 euro.
Niefortunnie się składa, że zima jest dla Greków też sezonem polowań na ptaki. W okolicach wiosek w Tragei (najbardzie żyzna dolina) ścieżki były usłane łuskami, a co jakiś czas słychac było strzały, ale jakoś nikt nas nie zastrzelił:-) Napotkany myśliwy powiedział nam, że w rejonie najwyższych gór jest zakaz polowań i rzeczywiście tam był spokój.

TINOS (luty 2008):
transport:

prom Agoudimos Lines (http://www.agoudimos-lines.com/) z Rafiny, płynący na Mykonos – 18 euro

Bilet  można kupić w jednej z agencji w porcie bezpośrednio przed odpłynięciem. Agencje na lotnisku nie mają tej firmy w systemie.

Można też płynąć z Pireusu, ale jest o kilka euro drożej.

Po wyspie jeżdżą autobusy KTEL. W zimie minusem są bardzo wczesne odjazdy – do wiosek są tylko dwa autobusy dziennie ok. 6 rano i ok. 14. Ten drugi zaraz wraca do  miasta Tinos i jest ostatnim połączeniem z powrotem.

Cena biletu na najdłuższej trasie Tinos-Marlas  3,70 euro, Pirgos-Tinos 3 euro. Wiele ciekawych miejsc osiągalnych jest pieszo z samego miasta Tinos, z którego prowadzi w głąb wyspy stara brukowana ścieżka (kalderimi).

Mapa do pieszych wycieczek: najlepsza jest Road Editions (www.road .gr), za 5.50 euro. Anavasi jak dotąd nie wydało mapy Tinos.

Nocleg:

Lucas Rooms – właścicielka „złowiła” nas w porcie. Cena 90 euro za 4 noce (stargowane z 30 za noc). Pokój z łazienką, ciepła woda, ogrzewanie klimatyzacją. Na zimną i deszczową pogodę nienajlepszy, bo wilgotny.

SYROS (luty 2008):

transport:

przypłynęliśmy z Tinos promem Blue Star Ferries za 5 euro. Prom do Pireusu kosztował 25 euro. zob. www.bluestarferries.com

Lokalne autobusy KTEL kosztują 1,30-1,50 euro, zimą całkiem sporo odjazdów o 7, 9, 10 itd. Jedna linia jest z Ermoupoli do Kini, druga objeżdża w kółko południową część wyspy. W północnej części wyspy autobusy nie jeżdżą.

Mapa: Anavasi (www.mountains.gr) za 6 euro – bardzo dokładna (1:20.000)

Spanie: w Ermoupoli jest sporo pokoi do wynajęcia i wyglądają zimą trochę mniej opuszczone niż gdzie indziej (miasto jest sporo większe).  Spaliśmy w Esperance Rooms (http://www.esperance.gr/). Przyzwoity standard hotelowy, 25 euro za pokój z łazienką (stargowane z 30), ogrzewanie klimatyzacją i ciepła woda.

Ceny w Grecji:
obiad z winem w knajpie  – można już za ok. 15-20 euro/2 os. Do rachunku dodaje się 0,50-1,50 euro tzw. couvert.
miejscowe wino z beczki – w knajpie 4-6 euro za litr, w sklepie 3 euro za 1,5 l
piwo w knajpie – 1,5-2,5 euro w barach, 4-4,5 euro w “modnych” knajpach
kawa – 1 euro na wynos, 1-2 na miejscu
woda mineralna 1,5 l w sklepie – 0,50
chleb – 0,70
poza tym jedzenie w sklepach trochę droższe niż w Polsce.
Ogólnie: taniej niż w Niemczech czy Francji, ale już drożej niż w Portugalii.

2 thoughts on “Europe

  1. OutdoorsyDiva

    I cannot thank you enough for this post! I found your link on Trip Advisor. I leave for Sao Miguel tomorrow for a week long trip. I’m really looking forward to it. Your tips are going to be very helpful in helping me plan. Did you reserve your rental care ahead of time or did you do it after you arrived on the island?

    Reply
  2. meczko Post author

    I e-mailed the rental agency in advance but I think that in low season you can simply walk-in – they will certainly have free cars. Have a nice trip!

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s